به قلم: دکتر فرهاد محرمی گرگری، پژوهشگر و تحلیلگر استراتژیک صنعت بیمه در آستانه روز پدر، این یادداشت را به تمام پدران این سرزمین تقدیم میکنم؛ مردانی که با آیندهنگری و از خودگذشتگی، “امنیت” را برای خانواده خود معماری میکنند. رسالت آنها، الهامبخشترین الگو برای رسالت فراموششده صنعت ماست. مقدمه: جوهره پدرانگی، روح بیمهگری “پدر” […]
به قلم: دکتر فرهاد محرمی گرگری، پژوهشگر و تحلیلگر استراتژیک صنعت بیمه
در آستانه روز پدر، این یادداشت را به تمام پدران این سرزمین تقدیم میکنم؛ مردانی که با آیندهنگری و از خودگذشتگی، “امنیت” را برای خانواده خود معماری میکنند. رسالت آنها، الهامبخشترین الگو برای رسالت فراموششده صنعت ماست.
مقدمه: جوهره پدرانگی، روح بیمهگری
“پدر” واژهای است که با مفاهیمی چون تکیهگاه، امنیت، آیندهنگری و مسئولیتپذیری گره خورده است. یک پدر، بیش از هر چیز، یک “مدیر ریسک” است. او امروز کار میکند تا فردای فرزندانش را بسازد؛ پسانداز میکند تا برای روزهای مبادای آنها، چتر حمایتی فراهم کند؛ و برای آیندهای برنامهریزی میکند که شاید خود، شاهد به ثمر نشستن آن نباشد. این ایثار و آیندهنگری، جوهره “پدرانگی” است.
و این، به طرز شگفتانگیزی، همان روح گمشده “بیمهگری” است.
در آستانه روز پدر، که فرصتی برای قدردانی از این معماران امنیت است، زمان آن رسیده که ما به عنوان فعالان صنعت بیمه، از خود یک سوال استراتژیک بپرسیم: آیا صنعت بیمه ایران، نقش “پدرانه” خود را برای اقتصاد و جامعه ایفا میکند؟ یا به یک فروشنده صرف تبدیل شده که در هیاهوی جنگهای قیمتی، رسالت اصلی خود را فراموش کرده است؟
این مقاله، سه درس کلیدی از “مسئولیت پدرانه” را به عنوان سه قطعنامه استراتژیک برای آینده صنعت بیمه پیشنهاد میدهد.
قطعنامه اول: بازسازی “قول پدرانه”؛ از وعده تا عمل در پرداخت خسارت
معتبرترین دارایی یک پدر، “قول” اوست. وقتی پدری قولی میدهد، فرزندش به تحقق آن ایمان دارد. در صنعت بیمه، بیمهنامه همان “قول” است و پرداخت خسارت، لحظه تحقق آن.
متاسفانه، واحد خسارت در بسیاری از شرکتهای ما به یک “دیوار دفاعی” برای کمتر پرداخت کردن تبدیل شده است؛ موضوعی که در مقاله آینده «نفوذ استراتژی ۷» در روز شنبه ۱۳ دی ماه، به صورت ریشهای و با ارائه راهکارهای عملی، آن را کالبدشکافی خواهیم کرد. این یعنی شکستن سیستماتیک همان قولی که برای فروختنش میلیاردها تومان هزینه کردهایم.
تصمیم استراتژیک برای آینده: شرکتهای بیمه باید با بازمهندسی و هوشمندسازی واحد خسارت، آن را به قلب تپنده اعتمادسازی تبدیل کنند. سرمایهگذاری بر روی فناوری برای پرداخت سریع، شفاف و منصفانه خسارت، نه یک هزینه، بلکه حیاتیترین سرمایهگذاری برای احیای “ریسک شهرت” و بازسازی اعتماد عمومی است.
قطعنامه دوم: سرمایهگذاری برای آینده فرزندان؛ فراتر از سود کوتاهمدت
یک پدر دلسوز، نگاهش به ۲۰ یا ۳۰ سال آینده است. او برای دانشگاه فرزندش، ازدواج او و تشکیل زندگیاش پسانداز و سرمایهگذاری میکند. او میداند که تصمیمات امروز، فردای خانواده را میسازد.
صنعت بیمه ما چطور؟ آیا نگاه مدیران ما به ۳۰ سال آینده است یا به گزارش عملکرد سه ماهه بعدی؟
جنگ قیمتی و تلاش برای کسب سهم بازار به هر قیمتی، مصداق بارز قربانی کردن آینده برای یک دستاورد کوتاهمدت و موهوم است.
سهم ناچیز بیمههای زندگی در پرتفوی صنعت (کمتر از ۱۵٪)، نشان میدهد که ما به عنوان صنعت، در “سرمایهگذاری برای آینده خانوادههای ایرانی” شکست خوردهایم.
تصمیم استراتژیک برای آینده: مدیران صنعت باید شجاعت استراتژیک داشته باشند و از بازی کوتاهمدت سهم بازار خارج شوند. تمرکز باید بر توسعه پایدار بیمههای زندگی و بازنشستگی به عنوان ابزار اصلی تضمین آینده خانوادهها و همچنین، مدیریت ریسک هوشمند (Underwriting) برای حفظ توانگری مالی در بلندمدت باشد.
قطعنامه سوم: میراث پدر؛ آموزش و توانمندسازی نسل بعد
مهمترین میراث یک پدر برای فرزندش، نه ثروت، بلکه “دانش”، “تجربه” و “ارزشها” است. یک پدر، فرزندش را برای مواجهه با چالشهای آینده توانمند میسازد.
صنعت بیمه ما در این حوزه چه کرده است؟
همانطور که در مقاله «نفوذ استراتژی ۶» تحلیل کردیم، صنعت ما با یک بحران عمیق سرمایه انسانی روبروست. ما نه در آموزش و توانمندسازی کارکنان و شبکه فروش خود برای دنیای دیجیتال سرمایهگذاری کردهایم و نه در آموزش و ارتقای “سواد ریسک” جامعه.
تصمیم استراتژیک برای آینده: صنعت بیمه باید رسالت آموزشی خود را جدی بگیرد.
درون سازمان: با پیادهسازی برنامههایی مانند منتورینگ، دانش نسل مدیران باتجربه را به نسل جوان منتقل کند.
بیرون از سازمان: با تولید محتوای آموزشی ساده و کاربردی، به جامعه کمک کند تا ریسکهای خود را بهتر بشناسند و برای آن برنامهریزی کنند. یک صنعت بیمه سالم، در یک جامعه آگاه به ریسک رشد میکند.
جمعبندی: فراخوانی برای ایفای نقش پدرانه
اکنون، بیایید به عنوان یک صنعت، یک تصمیم جدید بگیریم. بیایید از یک مجموعه فروشنده بیمهنامه، به یک نهاد حامی و آیندهنگر تبدیل شویم که اعتماد، امنیت و آرامش را برای جامعه به ارمغان میآورد.
آینده از آن صنعتی است که “پدرانگی” را در استراتژی خود جاری سازد: قولی که به آن عمل میکند، نگاهی که به آینده دور دوخته شده، و میراثی که از خود برای نسلهای بعد به جا میگذارد.
روز پدر بر تمام معماران امنیت و آرامش مبارک باد.
